Κυριακή 28 Μαρτίου 2010

Πάσχα

Κύριε
εσύ που περπάτησες μαζί μας
βίωσες τον υπέρτατο πόνο,
την υπαρξιακή μοναξιά και εγκατάλειψη
ξέρεις από σάρκα που ματώνει
συναίσθημα που κομματιάζεται
χαρά και γιορτή που θέλει να διαρκέσει
κι όμως υφαρπάζεται, εκπνέει...

Κύριε
παλεύουν μέσα μας άγγελοι και θεριά ανήμερα
πότε μυρίζουμε ουρανό
και πότε βυθιζόμαστε στην άβυσσο...
μη στέκεις άλλο μακριά μας
κάλυψε την απόσταση που μας χωρίζει
ρίξε το μεσότοιχο
κατέβα από τις εικόνες και τα προσκυνητάρια
κι έλα Πατέρας κι αδελφός
μην μας αφήνεις άλλο μοναχούς

Κύριε
επιθυμούμε την έξοδο,τη μετάβαση
ταξίδια στις εσχατιές του σύμπαντος
την απελευθέρωση από την παγίδα του χρόνου και της φθοράς -ψυχής και σώματος-
και κείνο το δείπνο που μας έταξες με ενδύματα λευκά...
-γιατί μόνο εσύ ξέρεις πώς γίνεται να κρατήσει για πάντα η γιορτή...

Αγαπημένοι μου φίλοι θα περάσω τις μέρες του Πάσχα σ΄ένα κυκλαδονήσι.
Καλή Ανάσταση, καλό Πάσχα!