Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2009


ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ

Απόψε για μας θέλω να μιλήσω
για μένα και για σένα, το σύντροφό μου, το μισό μου
“είσαι το νούμερό μου” σου είχα πει.
Να πετάξω μια μια τις λέξεις στο χαρτί
πετραδάκια σε λίμνη κάνοντας κύκλους
ολοένα πιο μεγάλους για να σβήσουν
αμβλύνοντας την οξύτητα του πόνου, παραπόνου.

Κυνηγήσαμε –κυνηγάμε- την αλήθεια, το μυστήριο, το Α και το Ω
Χάσαμε, κερδίσαμε, κερδίσαμε…
Συνεχίζουμε να παίζουμε, να ρισκάρουμε, να ζούμε
“Ακόμη κι αν είναι ένα ψέμα το προτιμώ απ΄την αλήθεια του κόσμου” μου λες
Είναι φορές που η ζωή σε παίρνει στα χέρια της
κι ενώ εσύ απεγνωσμένα χτυπιέσαι να της ξεφύγεις,
στη συνέχεια αφήνεσαι στη ροή της και απλά προχωράς παρακάτω.

Κι ήρθε η ώρα να ζήσουμε χωριστά
για κάποιο-πόσο;-διάστημα
-θα βλεπόμαστε συχνά, θα τηλεφωνιόμαστε καθημερινά
αναλύοντας τα της ημέρας μα και της αιωνιότητας-
Ξέρουμε όμως ότι ήρθε η ώρα
να δώσουμε ο καθένας το δικό του αγώνα
Γλυκόπικρη γεύση
“ Τα καλύτερα έρχονται” μου λες κι εγώ κρυφακούω…




6 σχόλια:

Εβίτα Καφούρου είπε...

όμορφο. να είσαι καλά καλημέρα.
" θα ξανάρθει "

ANAZHTHΣH είπε...

Καλώς βρεθήκαμε γλυκιά μου Εβίτα.
Σ΄ευχαριστώ για την έγνοια σου.Πρόκειται για σχέση ζωής με αμοιβαιότητα και συνεχή αγώνα.Να είσαι καλά κορίτσι μου.

Alks είπε...

Σε αναμονή λοιπόν των καλύτερων!!!
θα έρθουν και θά'χουν γλυκιά γεύση!!

Καλησπέρεεες!!!

ANAZHTHΣH είπε...

Εύχομαι και για σένα τα μελλούμενα να έχουν τη γεύση τη γλυκιά.Καλό βράδυ νεραιδούλα της χαράς...

Διαβάτης είπε...

Τα ωραιότερα έρχονται κοπέλα μου.
Μην στεναχωριέσαι , όλα θα πάνε καλά. Έχε ειρήνη ...

Την αγάπη μου,

Αργυρούλα

ANAZHTHΣH είπε...

Πολύτιμο αγαθό η ειρήνη Αργυρούλα μου.Ευχαριστώ για την αγάπη σου.