Όσο ακόμη διακρίνουμε τις εποχές...Στον Υμηττό που πορεύομαι εδώ κι αρκετές μέρες με συντροφεύουν τα αγριολούλουδα της άνοιξης. Στους κήπους οι βολβοί έδωσαν τα πρώτα άνθη.
Δεν χόρτασα όμως χειμώνα φέτος. Θέλω λίγα κρύα ακόμη...
'Ολα τα ποιήματά μου για την άνοιξηατέλειωτα μένουν.
Φταίει που πάντα βιάζεται η άνοιξη,
φταίει που πάντα αργεί η διάθεσή μου.
Γι αυτό αναγκάζομαι
κάθε σχεδόν ποίημά μου για την άνοιξη
με μια εποχή φθινοπώρου
ν' αποτελειώνω.
(Κ.Δημουλά)
Να έρθει η άνοιξη κι η ανάσταση για το λαό μας,για όλους τους λαούς του κόσμου ( Αϊτή, Χιλή...)
να έρθει η άνοιξη κι η ανάσταση για την ψυχή μας...
που δεν θα μαραίνεται κάθε χρόνο
αλλά θα χαρίζει ποικίλους και γλυκείς καρπούς....
Θα ΄θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη, μ᾿ όλη μου τη δύναμη...να τ᾿ ακούσει η άνοιξη και να ΄ρχεται πιο γρήγορα...
Να το φωνάξω τόσο δυνατὰ
που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο
καμιὰ ελπίδα πια να μην πεθάνει.
(Τ.Λειβαδίτης)
Καλό μήνα φίλοι μου!
(φωτογραφίες:flickr,photonet,ορειβασία-Κοζιακας)
